Nicaragua - San Juan del Sure 09/10-09-08

Afgelopen week had het uitzonderlijk veel geregend. Wegen veranderen in rivieren en rivieren treden buiten hun oevers en als de wegen weer opdrogen, dan blijft er een ruige verrotte weg over de bergen in. Die weg moesten wij hebben, om het legstrand van de zeeschildpadden te bereiken. Nog niet alle rivieren hadden hun oorspronkelijke weg alweer gevonden. De wegen drogen op en veranderen in een niet begaanbare keiharde modderlaag. Om enige kans te maken is een 4x4 wagen absoluut noodzakelijk. Zo gezegd gedaan!

Om 20h - lokale tijd - vetrekken we richting strand. De tocht is absoluut ruig. Meerdere keren moeten we de auto verlaten, om de wegen te inspecteren. We willen immers niet met de rivieren meegesleurd worden als de auto in de waterstroom zou verdwijnen. Na een tocht van 5 kwartier bereiken we het uiteindelijke strand. Aarde donker, je hoort alleen het slaan van de golven op de kust. De Pacific staat hoog deze nacht en we kruipen - als eendjes in een rij - over het strand. En ze zijn er! Niet die grote zeeschildpadden. Maar de nesten die zo´n 2 maanden geleden zijn gelegd staan op het punt van uitkomen. In het verelden heb ik deelgenomen aan een vrijwilligers project op Kreta, voor behoud van de zeeschildpadden aldaar - de Carretta Carretta schildpad. Echter wat ik deze nacht heb gezien, had ik nog niet eerder mogen meemaken en overtrof al mijn verwachtingen! Her en der staken zwarte puntjes boven het zand uit, het blijken neusjes van baby zeeschildpadjes te zijn. De nesten staan op het punt van uitkomen. De maan is voor iets meer dan een kwart zichtbaar en zorgt voor lichtweerkaatsing in de zee. Hierdoor weten de jonge zeeschildpadjes hun weg naar zee te vinden. We knielen neer en observeren dit ongelofelijke natuurwonder. Uit het zand komen een honderdtal zwarte baby zeeschildpadjes kruipen. De schildpadjes zijn iets groter dan een 2 euro munt. Geduldig wachten ze op elkaar om vervolgens masaal individueel de weg naar zee te zoeken.

Nicaragua - San Juan del Sure 09-09-08

Vandaag de laatste dag in San Juan del Sure (Nicaragua). Gisteren in Rivas een ticket voor de Tica bus gekocht richting San Jose. Vervolgens wil ik door reizen naar Cahuita, 'De Caribien' van CR. Daar ben ik in februari 2007 ook geweest en heb toen kennis gemaakt met Duitsers, die daar een hotel begonnen zijn (http://www.hotel-puravida.com/). Ik ben benieuwd hoe het ze vergaat en ga dus op 'de koffie' :) Vanavond het strand op, in een nabij gelegen natuurreservaat, kijken of 'De Dames' aan land willen komen. De vrouwtjes zeeschildpadden worden hier (of in het Engels) 'De Dames' genoemd. Je kunt de natuur niet dwingen, dus het is afwachten wat ik te zien ga krijgen. Een deel van de nacht op het strand doorbrengen in de zwoele hitte, die rest van de dag, en de ruisende zee op de achtergrond is alleen al de moeite waard.

Gisteren een middag zonder water gezeten en vandaag een dag zonder stroom! De irronie wil dat er zonder stroom ook geen water is in Nicaragua. Ik heb me laten vertellen dat de waterkracht centrales worden aangedreven door stroom. Als de stroom uitvalt, vallen dus ook de waterkrachtcentrales uit ...... Intussen hebben de regenbuien zich verplaatst naar het einde van de dag/ nacht, om plaats te maken voor een niet uit te houden hitte overdag. De regentijd duurt in Nicaragua t/m september - oktober, maar mijn gevoel zegt dat er toch iets aan het veranderen is in het regenpatroon. Aan de caribien in CR is er nu de droge tijd, dus de paraplu kan voorlopig de tas in!

Deze ochtend mijn reis voor morgen voorbereid; geld verzamelen, tas inpakken, etc. Ontbijt aan zee, met een kop koffie in de hand .... Een rondje door het dorp gedaan en de activiteiten bij een 'visafslag' in me opgenomen. Dorpskinderen verkopen hier 'sprinkhanen' gemaakt van riet/ bladeren. Een hele kunst en dat voor een Dollar! De foto 'streelde de eer' van het jochie, al moest er wel een tweede foto worden gemaakt, want op de eerste keek hij niet ruig genoeg :) Enfin, het resultaat is ovenaan dit bericht te zien. Tijd voor mijn 'Siesta' en dan het strand op, om vervolgens in alle vroegte de bus te nemen naar Rivas en vandaaruit door te reizen naar San Jose in Costa Rica.

Nederland; '073' regio

Het bemachtigen van geld is in Midden Amerika is altijd weer een 'uitdaging'. Sinds enkele jaren kan er gepind worden met een Internationale betaalkaart/ Visa kaart. Daarnaast is er de optie contante Dollars vanuit Nederland meenemen. Hier en daar kan een traveller cheque worden ingewisseld, maar dan heb je de mogelijkheden om aan geld te komen ver gehad. Het nadeel van veel contant geld op voorhand meenemen is, dat je overal geld hebt weggestopt en het uitkleden 's avonds een heel ritueel vormt zodat geen geld verloren gaat.

Om in Nederland aan Traveller Cheques te komen, bleek een nog grotere uitdaging dan deze uit te geven in Midden Amerika :) Ik besluit gebruik te maken van een Visa kredietkaart, die is over ter wereld te gebruiken en het woord Visa doet in dit soort landen altijd weer deuren openen (die anders gesloten zouden blijven). Bij aankomst in Costa Rica blijkt de kaart bij betaalautomaten niet te werken! In Nederland werkt de kaart wel, dat had ik natuurlijk nagekeken. Erg vervelend, want de mogelijkheden om aan geld te komen (buiten het op te laten sturen via bijv. Western Union vanuit NL) worden nu wel heel erg klein.

Ik besluit een mail/ klacht via de website bij HollandVisa neer te leggen, hierop komt (tot op heden) geen antwoord. Erg jammer als je aan de andere kant van de wereld zit en niet aan geld kunt komen. Ik schakel mijn ouders in, omdat ik geen trek hebt in die geweldige service lijnen per telefoon, waarbij je bedankt wordt voor het bellen maar vervolgens wel 10 minuten in de wacht wordt gegooid! Daarnaast is er een tijdverschil, dus zou ik 's nachts moeten bellen om resultaat te boeken. Mijn ouders vangen BOT, uit privacy overweging worden geen mededelingen gedaan ...... Zij ontvangen een mailadres voor mij, waarvoor de periode van beantwoorden max. 24h zou moeten zijn. Jammer, maar ook op dit mailadres tot op heden geen antwoord.

Uiteindelijk besluit ik zelf in de telefoon te klimmen. Ik zet mijn wekker vroeg, heb van te voren een Internetcafe uitgezocht (dat ook 's nachts open is) en dwaal in alle vroegte in Nicaragua over straat. Op weg naar een gesprek met HollandVisa. Even had ik getwijfeld het Internationale nummer voor verlies en diefstal te bellen, maar vond dat bij nader inzien toch iets te crimineel (zoiets doe je niet, voor een kaart die niet werkt).

Van mijn ouders ontvang ik een 'speciaal nummer', zodat ik niet vanuit Midden Amerika in de wacht wordt gegooid. En inderdaad de telefoon wordt direct opgenomen. In Nederland een opvallende gebeurtenis. Echter mijn probleem hoort (jammer genoeg) niet op dit nummer thuis en de mevrouw verbindt me binnen 2 sec. door naar de 'klantenSERVICE' (zoek het woord 'service' op in de dikke Van Dale!). En jawel!, hier geldt een wachttijd van meer dan 5 minuten. Het doet ze wel heel erg spijten zegt het bandje. Intussen krijg ik de hele Nederlandse top 40 te horen (ben dus helemaal op de hoogte :)) Na 10 miuten (!!) ben ik aan de beurt. Ik leg mijn probleem op tafel en wacht rustig af. De mevrouw aan de andere kant zoekt mijn gegegevens erbij en komt tot de conclusie dat er niets met mijn kaart aan de hand kan zijn. 'Toch wel', vertel ik haar en druk haar op het hart goed te kijken! Ik vertel haar dat het in Nicaragua ook niet lukt geld op te nemen aan de balie bij een bank, dus dat het handig zou zijn als de kaart functioneert. De mevrouw gaat overleggen met een collega en gooit me wederom in de wacht, voorzien van krijsende muziek die ik nog niet had gehoord.

Na een minuut krijg ik de bevestiging dat er met mijn kaart echt niets mis is. Het antwoord op mijn vraag waarom de kaart het nu niet doet en vorig jaar wel, moet ze me schuldig blijven. De mevrouw wenst meneer Van Elzakker alsnog een fijne vakantie (netjes zoals door haar baas aangeleerd is) en vraagt of ze verder nog iets kan doen. Ze voegt eraan toe dat HollandVisa best wat extra geld op mijn betaalrekening kan storten. Maar ja, ik belde niet omdat ik geen geld op mijn rekening heb en ook niet om de NL top 40 te horen. Ik belde met het Internationale bedrijf HollandVisa (dat alleen maandag t/m vrijdag en op zaterdag ochtend bereikbaar is), omdat mijn kaart niet werkt!

De mevrouw zegt: "Tja, erg lastig voor u en dat in uw vakantie!", "Alsnog een fijne vakantie meneer Van Elzakker" en de verbinding wordt verbroken ..... Wil je ook zo'n kaart? http://www.hollandvisa.nl/

Een dag later lukte het om geld op te nemen met de bewuste kaart bij een geldautomaat :)

Nicaragua - San Juan del Sur 07-09-08

Vandaag ben ik aangekomen in San Juan del Sur in het zuiden van Nicaragua - nabij de grens met Costa Rica. Zie foto, woorden even overbodig denk ik ?!

Nicaragua - Chinandega 05 & 06-09-08

Vandaag ben ik aangekomen in Chinadega (Noord West Nicaragua), dit is denk ik wel één van de warmste plaatsen van Nicaragua! Zelfs inwoners uit de hoofdstad Managua vinden het hier warm, dus dat zegt wel wat!

Onderweg zie ik een aasgier, zo´n 10 jaar geleden zat de stad Esteli er vol mee en zag je op iedere hoek van de straat een rijtje aasgieren op een dak van een huis zitten. Wellicht heeft het ermee te maken dat het regentijd is, maar wel opvallend dat die beesten niet meer in de straten voorkomen.

Een andere verandering is de vermelding van ´gehandicapten vervoer´ op vrijwel iedere openbare bus. Voor een Nederlander niet vreemd, maar wel als je de situatie hier kent. Uberhaupt het gebruik van een rolstoel in de straten en stoepen van Midden Amerika, met soms wel verhogingen van 0,5 meter of meer! Omdat ik nergens een verlaging of lift in een bus zag, was ik benieuwd hoe een rolstoel de bus in zou moeten komen. Enfin, onderweg was het dan tóch zover ... ik mocht het mee maken. Ik zat in een oude Amerikaanse Schoolbus (je weet wel die grote gele uit Amerikaanse films), achterin de bus wordt de deur opgegooid en de 2e busman (er zit hier min. 2 man personeel op iedere bus) trekt de rolstoel incl. patient (!) zo naar boven. Om je een beeld te geven; een oude Amerikaanse schoolbus is wel een meter hoog. Iedereen maakt plaats. Die domme Hollander begreep er natuurlijk weer niets van, dus moest even worden verwijderd uit het gangpad, zodat vervolgens de rolstoel achterin de bus kon staan.

Het was deze ochtend vroeg op, want om 06.30h vertrok de bus richting Leon (de 2e grootste stad van Niacaragua). Onderweg een overstap naar Chinandega, uiteindelijk heb ik er zo´n 4 uur overgedaan. Er was (wederom) een hartelijk welkom in Chinandega. Sinds enkele weken woont de familie Grootjen - Pastora uit Halsteren/ Bergen op Zoom hier, zij zijn voorgoed in Nicaragua gaan wonen. Dat is even vreemd als je elkaar voor het laatst in Nederland hebt gezien. Het was even wennen om Nederlands te praten ... Na de nodige handjes schudden en een kop koffie hebben we het stuk land bekeken, dat Rob en Alica hier hebben gekocht. Zij gaan hier een huis bouwen. Intussen regent het onophoudelijk.

Ik wil graag het National Park 'Vulkaan Cosiguina' bezoeken met bijbehorende Mangrove bossen. Dit zijn de grootste mangrove bossen van Midden Amerika en moeten dus wel erg prachtig zijn :) Na een ochtendje speurwerk blijkt dit toch 'een brug te ver te zijn' . Op dit moment is het regentijd in Nicaragua (t/m Oktober) hierdoor zijn de wegen naar het Nationaal Park zeer slecht begaanbaar en is er altijd weer een kans dat je ergens strandt ..... Dit kan ik dus beter op een moment plannen in de droge tijd. Ik wil nog veel zien; de Caribien van Costa Rica en Panama, dit laatste is vele dagen reizen. Mede ook omdat de vliegtickets erg duur zijn en je dus afhankelijk bent van de (tica)bus. Ik besluit morgen (07 september) door te reizen naar San Juan del Sur; het Zuid-Westen van Nicaragua gelegen tegen de grens met Costa Rica.

Het verblijf in Chinandega was aangenaam. Via deze weg; familie Pastora en familie Grootjen heel erg bedankt voor de gastvrijheid. Gisterenavond heerlijk piza gegeten met de hele familie!

Mbt de vragen, die me bereiken over de nodige orkanen. Buiten de regen heb ik hier geen last van noodweer, dus alles onder controle :)

Nicaragua - Esteli 04-09-08

Toch nog een dag Esteli. Het ´programma´ was te veel om één dag af te kunnen ronden, daarnaast vertrekt de bus richting Chinandega om 6.30h in de ochtend! Op het laatste moment heb ik dus besloten er nog een dag aan vast te plakken. Vanochtend en bezoek gebracht aan ´Insfop´: De organisatie waar ik in 1997 stage heb gelopen. De ontvangst was hartelijk en leuk!

Nu zit ik te wachten op een ´afscheidslunch´ samen met de familie van Carold. Je kunt meer lezen over Carold op de pagina ´projecten´, op mijn site. Wat opvalt in Midden Amerika is het bewustzijn van energie. De spaarlamp doet zijn intrede, de stoplichten worden vervangen door exemplaren met LED-verlichting en de brandstofprijzen stijgen ook hier de pan uit. Sommige taxi chauffeurs gaan tot in het extreme en zetten voor ieder rood stoplicht de motor uit, om vervolgens bij dreigend groen licht de motor weer snel te starten (Vlg mij kost dit meer brandstof?). Ook de vliegtickets voor binnenlandsevluchten stijgen explosief. Verder is het dagelijksleven voor mij hier goed te betalen, al kan ik me voorstellen dat het voor lokale mensen dubbeltjes draaien is. De huidige regering mag nog twee jaar en dan zijn er nieuwe verkiezingen. Voordat de huidige regering aan de macht kwam kende Nicaragua een Liberale regering, nu zijn het (wederom) ´De Sandinisten´, die de dienst uit maken. De huidige regering is gericht op de armen. Echte tevredenheid over de huidige regering verneem ik niet, men kijkt uit naar de volgende verkiezingen, al gaat de helft van de mensen niet stemmen. Men weet gewoon niet hoe het werkt of men gelooft er niet in en denkt dat de corruptie hun lot bepaalt. Tóch bespeur ik bij de mensen meer betrokkenheid en een idee waar men heen wil met het land. Vanochtend kwam en Nicaraguaan naar me toe met de vraag welke talen ik sprak. Hij had mij met Carold Spaans en Engels horen spreken. Hij was stomverbaasd toen ik vertelde een Hollander te zijn en Nederlands mijn moedertaal is. Een gesprek dat tien jaar geleden ondenkbaar was. Simpelweg omdat de mensen de meerwaarde van Internationalisering niet inzagen.

Ik zie dat het tijd is om te lunchen!
Hasta Luego!

Esteli-Nicaragua 31-08-08/ 03-09-08

Intussen heel wat bezoekjes in Esteli afgelegd en iedereen weer zo´n beetje gezien.
Een Nicaraguaanse verjaardag meegemaakt, een middag naar een (nieuw) toersistisch plekje geweest in de bergen en genoten van het uizicht (met uitzicht op de vulkanen). Een ontbijt gehad met Zwitserse (!) kaas en ook nu schenken ze in Nicaragua de lekkerste Arabica koffie ter wereld! (Voorheen kon ik van de koffiebereiding in Nicaragua weinig maken)

Er vallen me steeds meer veranderingen (verbeteringen) op; het aantal straatkinderen is stukken minder (hier vrijwel verdwenen), kinderen gaan naar school, vrijwel alle straten zijn/ worden verhard en het aantal (Westerse) horeca gelegenheden neemt explosief toe. Gisteren de was gedaan/ laten doen en de dag afgesloten met een Mexicaanse maaltijd.

Vandaag de dag van morgen regelen; dan ga ik richting Chinandega (Noord West Nicaragua).

Op het middaguur is het hier onaangenaam (verstikkend) warm, om opgevolgd te worden door een flinke regen-/ onweersbui.